Haulerwijk

'Dankbaar voor wat ik heb kunnen betekenen'

'Dankbaar voor wat ik heb kunnen betekenen'

Prominent in de woonkamer van Berber Pieksma (66) in Steenbergen hangt een mooie zwart-wit foto van haar ouders. Ze staan er dansend op. Misschien tekent dat wel haar leven: positiviteit zit in het DNA van deze huisarts die na 35 jaar afscheid van haar praktijk in Haulerwijk heeft genomen.

ONGEVAL

'Ik heb zoveel te danken aan mijn ouders', zegt Pieksma die haar ouders door een tragisch ongeval al op 13-jarige leeftijd moest missen. 'Zij hebben mij goede genen meegegeven, waardoor ik kon studeren en het vak van huisarts zo lang en met zoveel plezier heb kunnen uitoefenen. Mijn positiviteit en relativeringsvermogen heb ik van hen geërfd. Zonder die eigenschappen wordt het allemaal een stuk lastiger.'

GRONINGEN

Berber groeit op middenin de stad Groningen waar haar ouders een eigen bedrijf runnen. Iemand in haar kennissenkring deed de chirurgie opleiding, dat haar op het idee bracht om geneeskunde aan de RUG te studeren. Onderdeel van deze studie was dat je twee keer een half jaar stage ging lopen. De eerste stage volgde Berber in een praktijk in Oosterwolde en de tweede bij huisarts Pieter de Nes in Haulerwijk. Toen zij in 1986 afstudeerde kwam zij bij Pieter in de praktijk te werken. De band met Haulerwijk was gesmeed en zou niet meer verdwijnen.

EIGEN PRAKTIJK

In 1993 besluit Berber een eigen praktijk de starten. Zelf zegt ze hierover: 'Ik was alleenstaande moeder met een kind. Eigenlijk was ik jaloers op mijn oppas. Die kon veel tijd met mijn kind doorbrengen, terwijl ik altijd maar aan het werk was. Daarom besloot ik om naast mijn woning aan de Koudenburgerweg een keet te plaatsen, waar ik praktijk hield. Het heet niet voor niets huisarts toch? Eerst was Ina Munnike mijn assistente, maar na een half jaar werd dat Gea Blaauwbroek. Gea is tot mijn pensioen mijn assistente gebleven en zij werkt er nog steeds. Aan haar heb ik veel te danken. Als ik 's nachts voor een bevalling eruit moest, belde ik Gea. Die kwam bij mij thuis en lag, als ik weer terug kwam, vaak op de bank te slapen. Zo was zij èn mijn oppas, maar dus ook assistente. Dankzij haar kon ik mijn werk met het moederschap combineren.'

VERHALEN

Wie 35 jaar huisarts is geweest in een dorp als Haulerwijk heeft veel meegemaakt. Pieksma zit dan ook vol verhalen. Zo vroeg zij regelmatig aan zwangere patiënten die in Appelscha of nog verder weg woonden of ze niet bij hen thuis kon slapen: 'Midden in de nacht door het Fochteloerveen scheuren voor een bevalling is geen pretje hoor. En als je daar aankomt en je bent veel te vroeg, kun je weer terug en later er opnieuw naar toe. Daarom vroeg ik soms of ik niet bij hun in huis kon slapen. Tegen de tijd dat de bevalling begon, was ik er tenminste al.'

OPVOLGING

Berber wordt min of meer opgevolgd door huisarts Grytsje Idsardi, hoewel die al een aantal jaren volwaardig aan de praktijk verbonden is. Berber en Grytsje ontmoetten elkaar heel toevallig bij een paardenconcours. Ondanks dat Grytsje al stage had gelopen bij Sipke van Belle, kende Berber haar niet. Vanaf het begin hadden ze een enorm goede klik. Berber wilde wel een dag minder werken en vroeg Grytsje om dat voor haar in te vullen. Toen vervolgens Berber borstkanker kreeg en een tijdlang uit de running was, nam Grytsje al haar diensten waar. Opvallend detail: juist in de tijd dat Berber vanwege haar ziekte middenin de chemokuren zat, bouwde zij samen met een gepensioneerde timmerman een uitbouw aan haar huis: 'Dan ben je tenminste positief bezig', is haar typerende commentaar hierop.

AFSCHEID

Berber heeft net drie afscheidsbijeenkomsten achter de rug en is nog volop aan het nagenieten: 'Wat een feest en wat een dankbaarheid', zo blikt zij terug. Afgelopen week had zij eerst een afscheid op de praktijk van haar collega's, de dag erna van haar patiënten in Pand 1880 en de dag daar weer na een feest met haar familie: 'Het zijn drie verschillende werelden. Dat moet je niet willen combineren. Een liefdevol afscheid werd mij duidelijk gegund. Als je leest wat voor berichten mensen mij allemaal sturen en de lieve woorden die allemaal zijn gezegd, dan emotioneert mij dat enorm. Je hebt met mensen te maken en je moet het leven vieren. Die houding heb ik van mijn ouders meegekregen en daar ben ik ze tot op de dag van vandaag dankbaar voor. Dankbaarheid is voor mij momenteel het 'leading word'. Nu is het klaar, het is gedaan, het zit er op. Ik heb nu tijd om mij op mijn hobby's te richten. Ik zing in meerdere combo's en heb een enorme tuin. Ook tennis ik nog steeds en er loopt nog iets met de inspectie. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Ik zit nog te vol van al die lieve woorden van al die lieve mensen. Daar word ik toch stil van.'

Foto: Huisarts Berber Pieksma samen met haar 4 maanden oude hond Chiara: ‘Nu is het klaar, het is gedaan, het zit er op.’ (Foto: Sjoerd Weiland)

Terug naar overzicht

Meer weten over ondernemers in Haulerwijk?
Meer nieuws lees je in Maandblad 'Haulerwijk' !